مىدهد ، اما در سالى دو نوبت گل مىدهد : اول در سرطان كه گل آن اندك باز مىشود دوم در سنبله كه گل بسيار مىدهد و خوشبوى و خوش‌رنگ است . نهال آن را در قوس كاشته بذر آن را يك روز در آب نموده كارند و بدستور محافظت نمايند كه بر قاعده سبز مىشود . گلنار گلنار - سرد و خشك است . شكم به بندد و بيخ دندان محكم كند و خون شكم باز دارد و قلم آن را بدستور نار كارند . شعر بلبل بچمن سوخته از آتش گلنار * همرنگ اگر گشته بخاكستر از آن است عشق پيچان عشق پيچان - باغى را لبلاب گويند . معتدل بود در حرارت و رطوبت ، درد سر كهنه و قولنج را ببرد . شعر عشق پيچان بچمن بهر جوانان * پيوسته از آن خرم و از غم نگران است قاعده آنست كه در حوت شاخه آن را فرهنگ كشيده چون سال گرد شود شاخه مذكور را از بوته كلان نيم‌بر نموده گذارند كه ريشه پيدا نمايد و سال دوم از آنجا كنده و در حوت كارند . سنبل استرابادى سنبل استرابادى - كه درخت آن بلند مىشود . گل آن بطريق گل عشق پيچان